DUÂ

Şahidim rüzgârlardır Rabbim

Şu titreyen söğüt dalları

Toprağı öptüm

Yöneldim sana

Biliyor ve itiraf ediyorum

İstikametim yanlış

Gözlerimde pişmanlık ırmakları

Utanıyor ve üşüyorum

Uzun sürdü gecenin kirli sularında kalışım

Şimdi beni

Affın ve kereminle

Merhametinin göğsünde uyut

Buğulandı aynam

Şaşırdım ve çaresiz geldim işte

Sen varsın başka kimse yok

Ey gecenin ve gündüzün sahibi

Önümde ölüm kavisleri

Heybemde günah yükleri

Bütün sözler bitti

Bütün vakitler akşam

Bana bir tebessüm bağışla

Beni yarlığa merhametinle

İçimde beni yakan âh’la

Geldim durdum önünde işte

       Mustafa ÖZÇELİK